Η Στρίγκλα που Έγινε Αρνάκι

Η Κα Δέσποινα, 45 χρονών, ιδιοκτήτρια μιας μικρής εμπορικής εταιρίας, ήταν η απόλυτη σκύλα με φόρμα. Αυστηρή, αγενής, γεροντοκόρη με χίλιες παραξενιές. Έβριζε, ταπείνωνε, έσπαγε κόσμο. Μετά από δύο μικρά λάθη της 26χρονης Νανάς, την στοχοποίησε μέχρι που αποφάσισε να την απολύσει.

Η Νανά το έμαθε από τη φίλη της στο λογιστήριο. Μαζί με την κολλητή της, τη 28χρονη Βούλα, αποφάσισαν να μην αφήσουν την υπόθεση έτσι. Θα την τιμωρούσαν. Θα την έσπαγαν. Θα την έκαναν σκλάβα τους.

Την ημέρα της απόλυσης, μόλις έφυγαν όλοι, η Κα Δέσποινα κάλεσε τη Νανά στο γραφείο της. Η Βούλα ήταν ήδη κρυμμένη μέσα. Η συζήτηση ξέφυγε αμέσως.

– Άκουσε με, παλιοθήλυκο. Υπόγραψε το χαρτί, πάρε τα λεφτά σου και χάσου από μπροστά μου.

– Τι είπες, μωρή κωλόγρια; Τώρα θα δεις.

Η Νανά της όρμηξε. Η Βούλα βγήκε από την κρυψώνα. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα η Κα Δέσποινα βρισκόταν στο πάτωμα. Της πέρασαν χειροπέδες, της έβαλαν πανί με χλωροφόρμιο στο στόμα. Όταν ξύπνησε, ήταν γυμνή, δεμένη πάνω στο γραφείο της, με τα πόδια ανοιχτά και δεμένα στα πόδια του γραφείου. Στο λαιμό της είχε ήδη περιλαίμιο με λουρί.

Οι δύο κοπέλες δεν της μίλησαν. Την έδειραν πρώτα. Βέργα στα κωλομέρια, μαστίγιο στην πλάτη, στις θηλές, στο εσωτερικό των μηρών. Κάθε χτύπημα άφηνε κόκκινες γραμμές. Η Κα Δέσποινα ούρλιαζε, έκλαιγε, παρακαλούσε. Αυτές γελούσαν.

Μετά ήρθαν τα στραπόν. Μεγάλα, χοντρά, χωρίς έλεος. Της σκίσαν το μουνί πρώτα. Η Νανά τη γαμούσε με δύναμη ενώ η Βούλα της καθόταν στο πρόσωπο και την υποχρέωνε να γλείφει. Όταν η Νανά χύσε πάνω στο στραπόν, το έβγαλε και το έβαλε στο στόμα της Κα Δέσποινας να το καθαρίσει. Μετά άλλαξαν. Η Βούλα της πήρε τον κώλο. Ξηρά στην αρχή, μετά με τα δικά της υγρά. Η Κα Δέσποινα ούρλιαζε από τον πόνο μέχρι που η φωνή της έγινε βραχνή.

Την έβαλαν στα τέσσερα. Της φόρεσαν το λουρί και την περπάτησαν μέσα στο γραφείο σαν σκύλο. Κάθε φορά που καθυστερούσε, τη χτυπούσαν στα γεννητικά όργανα με τη βέργα. Στο τέλος την υποχρέωσαν να πιει. Πρώτα τη Νανά, μετά τη Βούλα. Της άνοιξαν το στόμα και της κατούρησαν μέσα. Κατάπιε τα πάντα κλαίγοντας. Έβγαλαν φωτογραφίες και βίντεο από κάθε στιγμή. Από το ξύλο, από τα γαμήσια, από τα κάτουρα που έτρεχαν από το στόμα της, από το πρόσωπό της γεμάτο δάκρυα και σάλια.

Όταν τελείωσαν, την άφησαν δεμένη στο πάτωμα και έφυγαν.

Η Κα Δέσποινα γύρισε σπίτι της ώρες αργότερα. Πονούσε παντού. Το μουνί και ο κώλος της έκαιγαν και μάτωναν. Το στομάχι της πονούσε από τα κάτουρα. Βρωμούσε. Αλλά το χειρότερο ήταν μέσα στο κεφάλι της. Ο εξευτελισμός. Η εικόνα του εαυτού της δεμένης, γυμνής, να γλείφει μουνιά και να πίνει κάτουρα.

Την επόμενη μέρα, όταν συνήλθε, κατάλαβε ότι είχε δύο επιλογές: να τις καταγγείλει και να ρισκάρει να βγουν τα βίντεο παντού, ή να υποκύψει. Και όσο περισσότερο το σκεφτόταν, τόσο περισσότερο θυμόταν όχι μόνο τον πόνο… αλλά και την υγρασία ανάμεσα στα πόδια της όταν την γαμούσαν. Την αίσθηση ότι κάποιος επιτέλους την έσπαγε.

Την Πέμπτη η Νανά μπήκε στο γραφείο της.

– Αποφάσισες;

Η Κα Δέσποινα δεν μίλησε. Η Νανά χαμογέλασε ψυχρά.

– Γονάτισε. Τώρα.

Η Κα Δέσποινα γονάτισε.

Η Νανά κατέβασε το παντελόνι και κάθισε στην διευθυντική καρέκλα με τα πόδια ανοιχτά. Το μουνί της μύριζε ακόμα ελαφρά από τα κάτουρα.

– Γλείψε. Και καθάρισέ με με τη γλώσσα σου. Μετά θα μου πεις πόσο το θέλεις.

Η Κα Δέσποινα έσκυψε και άρχισε να γλείφει. Αργά στην αρχή, μετά πιο βαθιά. Η Νανά την έπιασε από τα μαλλιά και την πίεσε πιο μέσα.

– Από δω και πέρα με λες Αφέντρα Νανά. Και την άλλη Αφέντρα Βούλα. Κατάλαβες, παλιοτσούλα;

– Ναι… Αφέντρα Νανά…

– Πες μου ότι σου αρέσει. Πες μου ότι το μουνί σου στάζει αυτή τη στιγμή.

Η Κα Δέσποινα έτρεμε. Αλλά το είπε.

– Μου αρέσει… Αφέντρα… θέλω να γίνω σκλάβα σας…

Η Νανά χύσε στο στόμα της. Η Κα Δέσποινα τα κατάπιε όλα και καθάρισε με τη γλώσσα μέχρι την τελευταία σταγόνα.

– Αύριο το βράδυ στο σπίτι σου. Γυμνή. Στα τέσσερα. Περιλαίμιο. Μαστίγιο και βέργα στα χέρια. Και θα έχεις ξυρίσει τα πάντα. Μουνί, κώλος, όλα. Αν αργήσεις ή αν δεν είσαι έτοιμη, θα σε δείρω μέχρι να μην μπορείς να καθίσεις για μια βδομάδα.

Το βράδυ της Παρασκευής η πόρτα άνοιξε και οι δύο κοπέλες μπήκαν. Η Κα Δέσποινα τις περίμενε όπως της είχαν πει: γυμνή, στα τέσσερα, περιλαίμιο στον λαιμό, μαστίγιο και βέργα στα απλωμένα χέρια.

Την πήραν από το λουρί και την έσυραν στο σαλόνι. Την έδειραν πρώτα στα κωλομέρια και στην πλάτη μέχρι που άρχισε να κλαίει δυνατά. Μετά κάθισαν πάνω της. Την έκαναν να τις κουβαλάει σαν άλογο μέσα στο σπίτι, ενώ της χτυπούσαν τον κώλο με τη βέργα σε κάθε βήμα. Όταν τα πόδια της λύγισαν, την έριξαν κάτω και την υποχρέωσαν να τους γλείψει τα πόδια, μετά τα μουνιά, μετά τους κώλους.

Η Νανά φόρεσε το στραπόν και τη γάμησε στο πάτωμα ενώ η Βούλα καθόταν στο πρόσωπό της. Αυτή τη φορά η Κα Δέσποινα δεν ούρλιαζε μόνο από πόνο. Οι ήχοι της είχαν αλλάξει. Ήταν πιο βαθιοί. Πιο υγροί.

Η Νανά το κατάλαβε.

– Σου αρέσει, ε; Σου αρέσει που σου σκίζω το μουνί ενώ γλείφεις την κωλοτρυπίδα της Αφέντρας Βούλας. Πες το. Δυνατά.

Και τότε κάτι έσπασε τελείως μέσα στην Κα Δέσποινα. Η φωνή της βγήκε βραχνή, σχεδόν εκλιπαρώντας:

– Ναι… μου αρέσει… σκίστε μου τις τρύπες… κάντε με σκλάβα σας… δείρτε με… γαμήστε με… θέλω να σας γλείφω… να πίνω τα κάτουρά σας… να είμαι το σκυλάκι σας… φέρτε και τη Μαρία να με εξευτελίσει… κάντε ό,τι γουστάρετε… είμαι δική σας…

Οι δύο κοπέλες κοιτάχτηκαν. Χαμογέλασαν.

Η στρίγκλα είχε αρχίσει να γίνεται αρνάκι.

Και μόλις είχε παρακαλέσει να τη σφάξουν ακόμα πιο βαθιά.