Το Δέρμα που Υποτάσσεται

Η Λυδία ήταν 29 χρονών, ψηλή, αδύνατη και πάντα ήρεμη εξωτερικά. Δούλευε ως δικηγόρος και κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι κάθε Παρασκευή βράδυ άφηνε το κοστούμι στην ντουλάπα και γονάτιζε γυμνή μπροστά στον Άρη.

Ο Άρης ήταν 42, πρώην ειδικός στρατιώτης, με φαρδιούς ώμους, βαθιά φωνή και βλέμμα που δεν επέτρεπε διαπραγματεύσεις. Είχαν ξεκινήσει αυτή τη σχέση πριν από έξι μήνες. Κανείς δεν ήξερε. Κανείς δεν έπρεπε να μάθει.

Μόλις μπήκε στο διαμέρισμα, εκείνος την περίμενε όρθιος στο σαλόνι, ντυμένος στα μαύρα. Δεν μίλησε. Έδειξε μόνο το πάτωμα μπροστά του. Η Λυδία έβγαλε αμέσως τα τακούνια, το στενό φόρεμα και το εσώρουχο. Γονάτισε. Τα γόνατά της άγγιξαν το κρύο μάρμαρο.

«Μάτια κάτω. Χέρια πίσω από την πλάτη», είπε ο Άρης με εκείνη την ήρεμη, επικίνδυνη φωνή.

Η ανάσα της επιταχύνθηκε. Ένιωσε το μουνί της να μουσκεύει πριν καν την αγγίξει. Ο Άρης πλησίασε, έπιασε τα μαλλιά της σφιχτά στην παλάμη και τράβηξε το κεφάλι της πίσω. Τα μάτια της βούρκωσαν από την ένταση.

«Σήμερα θα σε χρησιμοποιήσω σκληρά. Θέλεις αυτό;»

«Ναι, κύριε», ψιθύρισε, η φωνή της ήδη σπασμένη.

Της άνοιξε το στόμα με τον αντίχειρα και έχωσε τον πούτσο του βαθιά, μέχρι που τα αρχίδια του ακούμπησαν στο πιγούνι της. Η Λυδία έβγαλε έναν πνιχτό ήχο. Τα μάτια της δάκρυσαν, αλλά δεν απομακρύνθηκε. Τον άφησε να γαμάει το στόμα της με δυνατές, ρυθμικές κινήσεις. Τα σάλια της κυλούσαν από τα χείλη, έσταζαν στα στήθη της και γλιστρούσαν μέχρι τις σκληρές θηλές. Ο ήχος ήταν υγρός, βρώμικος, γεμάτος ανάγκη.

Όταν τον έβγαλε, η Λυδία έμεινε λαχανιασμένη, με τα χείλη πρησμένα και κόκκινα.

«Σήκω», είπε. Την έπιασε από τον λαιμό και την οδήγησε στο υπνοδωμάτιο. Την έριξε μπρούμυτα στο κρεβάτι, τα πόδια διάπλατα. Δεν της έδεσε τα χέρια· δεν χρειαζόταν. Ήξερε ότι δεν θα κουνιόταν αν δεν της το επέτρεπε.

Ο Άρης γονάτισε πίσω της. Με τα δάχτυλα άνοιξε τα οπίσθιά της και έφτυσε κατευθείαν πάνω στον κώλο της. Η Λυδία ανατρίχιασε. Ένιωσε τη γλώσσα του να γλείφει τον πρωκτό της, να τον υγραίνει, να τον χαλαρώνει. Δύο δάχτυλα μπήκαν βαθιά στο μουνί της, μετά τρία. Το χέρι του έκανε έναν υγρό, λασπώδη ήχο που την έκανε να ντρέπεται και να καίγεται μαζί.

«Παρακαλώ…» ψέλλισε.

«Τι παρακαλείς;» ρώτησε ενώ τα δάχτυλά του συνέχιζαν να τη γαμάνε.

«Γάμησέ με… σε παρακαλώ, κύριε.»

Ο Άρης τράβηξε τα δάχτυλα και με μία κίνηση μπήκε ολόκληρος μέσα της. Η Λυδία έβγαλε δυνατή κραυγή. Ο πούτσος του ήταν χοντρός, φλεβώδης και τη γέμιζε μέχρι το βάθος. Άρχισε να τη γαμάει με δύναμη· κάθε χτύπημα έκανε τα αρχίδια του να χτυπάνε στην κλειτορίδα της. Το κρεβάτι κουνιόταν. Τα υγρά της έτρεχαν στους μηρούς, μουσκεύοντας τα σεντόνια.

Την τράβηξε από τα μαλλιά και την ανάγκασε να σηκώσει το κεφάλι.

«Πες μου σε ποιον ανήκεις.»

«Σε σένα… μόνο σε σένα… άχ!»

Ο ρυθμός του έγινε πιο άγριος. Το χέρι του κατέβηκε, άνοιξε τον κώλο της και χώσε τον αντίχειρα μέσα ενώ συνέχιζε να τη γαμάει. Η Λυδία έτρεμε ολόκληρη· τα πόδια της κλοτσούσαν άσκοπα.

Την γύρισε ανάσκελα. Τα μάτια της ήταν υγρά, τα χείλη μισάνοιχτα. Ο Άρης μπήκε ξανά, αυτή τη φορά πιο αργά, πιο βαθιά, κοιτάζοντάς την στα μάτια. Το ένα χέρι έκλεισε ελαφρά τον λαιμό της, ενώ με το άλλο τσίμπησε τη θηλή της.

«Θέλω να τελειώσεις ενώ σε γαμάω.»

Δεν χρειάστηκε πολλά. Τα δάχτυλά του βρήκαν την κλειτορίδα και την έτριψαν γρήγορα. Η Λυδία άρχισε να σφίγγεται γύρω του· το μουνί της συσπάστηκε δυνατά. Ένα παρατεταμένο επιφώνημα βγήκε από το στόμα της καθώς έφτανε σε οργασμό. Το σώμα της τρανταζόταν και τα υγρά της έτρεχαν γύρω από τον πούτσο του.

Ο Άρης δεν σταμάτησε. Την γάμησε ακόμα πιο δυνατά μέχρι που ένιωσε τον δικό του οργασμό να ανεβαίνει. Έβγαλε τον πούτσο τελευταία στιγμή, ανέβηκε πάνω της και ξέσπασε. Χοντροί, καυτοί πίδακες σπέρματος χτύπησαν στο πρόσωπό της, στα χείλη, στα βλέφαρα και στα στήθη της. Η Λυδία άνοιξε το στόμα και δέχτηκε ό,τι της έδινε.

Όταν τελείωσε, ο Άρης έμεινε από πάνω της, λαχανιασμένος. Με τον αντίχειρα άπλωσε το σπέρμα του πάνω στα χείλη της.

«Καλή μου», ψιθύρισε με φωνή που έτρεμε ακόμα από την ένταση.

Η Λυδία, με τα μάτια κλειστά και το πρόσωπο γεμάτο από το σπέρμα του, χαμογέλασε αδύναμα.

«Ευχαριστώ… κύριέ μου.»