Η τελευταία σφραγίδα

Τίτλος: Η τελευταία σφραγίδα

Η Δήμητρα ήταν πια 38 χρονών, χωρισμένη εδώ και τρία χρόνια. Εκείνος, ο Γιώργος, 41. Δεν είχαν μιλήσει εδώ και έξι μήνες. Μέχρι που χτύπησε το κουδούνι της Παρασκευής βράδυ.

Άνοιξε την πόρτα με μια παλιά μαύρη φόρμα και μαλλιά ακόμα υγρά από το ντους. Εκείνος στεκόταν στο κατώφλι με λευκό πουκάμισο, μισά κουμπιά ανοιχτά, και το βλέμμα που θυμόταν πολύ καλά. Το βλέμμα που έλεγε «δεν ήρθα για καφέ».

«Δεν έπρεπε να έρθεις», ψιθύρισε εκείνη, αλλά ήδη έκανε πίσω για να μπει μέσα.

Μόλις η πόρτα έκλεισε, ο Γιώργος την έσπρωξε στον τοίχο του διαδρόμου. Το φιλί τους δεν ήταν τρυφερό. Ήταν πεινασμένο, βίαιο, γεμάτο δόντια και γλώσσες που σπρώχνονταν με μανία. Εκείνη γρύλισε μέσα στο στόμα του όταν ένιωσε τα χέρια του να της κατεβάζουν απότομα το παντελόνι μαζί με το σλιπάκι. Τα δάχτυλά του βρήκαν αμέσως την υγρασία της. Δεν χρειάστηκε καν να ψάξει.

«Γαμώτο, Δήμητρα… είσαι μούσκεμα», μουρμούρισε με φωνή βραχνή.

Τον έσπρωξε προς το σαλόνι χωρίς να ανάψει φως. Το μόνο φως ερχόταν από τον δρόμο έξω. Τον έβαλε να καθίσει στον καναπέ και γονάτισε ανάμεσα στα πόδια του. Με βιαστικά χέρια άνοιξε το παντελόνι του. Ο πούτσος του πετάχτηκε έξω σκληρός, ζεστός, με τις φλέβες πεταγμένες. Η μυρωδιά του την χτύπησε σαν να μην είχε περάσει μέρα. Έσκυψε και τον πήρε ολόκληρο μέσα στο στόμα της μέχρι τον λαιμό. Ο Γιώργος άφησε ένα βαθύ γρύλισμα και της έπιασε τα μαλλιά.

Η Δήμητρα τον έγλειφε με μανία, γλιστρώντας τη γλώσσα της γύρω από το κεφάλι, ρουφώντας τα αρχίδια του ένα-ένα, βγάζοντας εκείνους τους υγρούς, άτακτους ήχους που ήξερε ότι τον τρελαίνουν. Το σάλιο της κυλούσε πάνω στον χοντρό καυλό του, γυαλίζοντάς τον. Εκείνος έσπρωχνε τη λεκάνη του προς τα πάνω, γαμώντας το στόμα της με κοφτές κινήσεις.

«Σταμάτα… θα τελειώσω», είπε τραχιά.

Δεν τον άκουσε. Τον πήρε ακόμα πιο βαθιά, μέχρι που τα μάτια της δάκρυσαν. Μόνο όταν εκείνος την τράβηξε από τα μαλλιά και την σήκωσε όρθια, σταμάτησε.

Την γύρισε απότομα, την έσκυψε πάνω στο τραπέζι του σαλονιού και της άνοιξε τα πόδια. Το μουνί της ήταν πρησμένο, λαμπερό από την υγρασία της. Δεν περίμενε. Έμπηξε τον πούτσο του μέχρι τα αρχίδια με μία δυνατή ώθηση. Η Δήμητρα έβγαλε μια κραυγή που έσβησε στο ξύλο του τραπεζιού. Ο Γιώργος άρχισε να την καβαλάει με σκληρές, βαθιές, γρήγορες κινήσεις. Κάθε φορά που έμπαινε μέχρι μέσα, τα αρχίδια του χτυπούσαν πάνω στην κλειτορίδα της και ακούγονταν υγρά, σαρκικά παφ παφ.

«Πιο δυνατά», ψέλλισε εκείνη με σπασμένη φωνή.

Εκείνος την άρπαξε από τους γοφούς και την τράνταζε πάνω του σαν να ήθελε να την σπάσει. Το μουνί της τον έσφιγγε, έτρεχε, έσταζε πάνω στους μηρούς της. Η μυρωδιά του σεξ γέμισε το δωμάτιο. Ιδρώτας, σάλια, χυμοί. Τα χτυπήματα έγιναν πιο άγρια. Η Δήμητρα έφτασε πρώτη, με όλο της το σώμα να τραντάζεται, τα πόδια της να τρέμουν, ενώ έβγαζε εκείνες τις κοφτές, σχεδόν οδυνηρές κραυγές που θυμόταν τόσο καλά.

Ο Γιώργος δεν σταμάτησε. Την σήκωσε σαν να μην ζύγιζε τίποτα, την πήγε μέχρι τον τοίχο και την κάρφωσε εκεί, με τα πόδια της τυλιγμένα γύρω από τη μέση του. Οι κινήσεις του έγιναν πιο αργές αλλά βαθύτερες, σχεδόν βίαιες. Το κεφάλι του πούτσου του χτυπούσε συνέχεια στο βαθύ της σημείο. Η Δήμητρα έκλαιγε από την ηδονή, δαγκώνοντας τον ώμο του.

«Μέσα… θέλω να τελειώσεις μέσα μου», του ψιθύρισε στο αυτί με τρεμάμενη φωνή.

Αυτή η φράση τον έσπασε. Ο Γιώργος βρυχήθηκε, έσπρωξε τον πούτσο του μέχρι το βάθος και άρχισε να εκσπερματώνει με δυναμικές, παλλόμενες ριπές. Η Δήμητρα ένιωσε τον ζεστό, πυκνό χυμό του να την γεμίζει, να ξεχειλίζει και να κυλάει πάνω στα πόδια της καθώς εκείνος συνέχιζε να σπρώχνει μέσα της, σαν να ήθελε να τον χώσει μέχρι την ψυχή της.

Έμειναν έτσι για λίγο, λαχανιασμένοι, ιδρωμένοι, ενωμένοι.

Ο Γιώργος ακούμπησε το μέτωπό του στο δικό της. Τα μάτια τους συναντήθηκαν στο μισοσκόταδο. Δεν είπαν λέξη.

Με μια τελευταία, αργή, βαθιά κίνηση, έβγαλε τον ακόμα σκληρό πούτσο του από μέσα της. Ένα πυκνό, λευκό ρυάκι σπέρματος κύλησε αμέσως από το πρησμένο της μουνί και έσταξε στο πάτωμα με έναν απαλό, υγρό ήχο.

Εκείνη χαμογέλασε πονηρά, σχεδόν επικίνδυνα, και ψιθύρισε:

«Τώρα μπορείς να φύγεις.»