Η συνάντηση στο τρένο

Τίτλος: Η συνάντηση στο τρένο

Το τρένο από Αθήνα προς Θεσσαλονίκη ήταν μισογεμάτο εκείνο το βράδυ του Φεβρουαρίου. Η Κατερίνα, 38 ετών, καθόταν δίπλα στο παράθυρο με τα πόδια σταυρωμένα, ντυμένη με ένα στενό μαύρο παντελόνι και ένα λεπτό λευκό πουκάμισο που άφηνε να διακρίνεται η δαντέλα του σουτιέν της. Είχε μόλις χωρίσει και το σώμα της έκαιγε από μήνες απουσίας ανδρικού αγγίγματος.

Απέναντί της κάθισε ένας άντρας γύρω στα 45, ψηλός, με κοντά γκριζαρισμένα μαλλιά και σκληρά χαρακτηριστικά. Ονομαζόταν Βασίλης. Τα μάτια του την έπιασαν αμέσως. Δεν χαμογέλασε. Μόνο την κοίταξε βαθιά, σαν να ήξερε ήδη τι θα συνέβαινε.

Το τρένο μπήκε σε σήραγγα και τα φώτα έσβησαν για λίγα δευτερόλεπτα. Όταν άναψαν πάλι, το πόδι του Βασίλη είχε ακουμπήσει στο δικό της. Δεν το τράβηξε. Η Κατερίνα ένιωσε έναν σπασμό ανάμεσα στα πόδια της. Το βλέμμα της έπεσε στα χέρια του – μεγάλα, γεμάτα φλέβες. Φαντάστηκε αυτά τα δάχτυλα μέσα της και η ανάσα της έγινε πιο βαριά.

«Δεν αντέχεις άλλο, ε;» ψιθύρισε εκείνος χαμηλόφωνα, σχεδόν χωρίς να κουνήσει τα χείλη.

Δεν απάντησε. Απλώς άνοιξε ελαφρά τα πόδια της.

Ο Βασίλης σηκώθηκε, έκλεισε την πόρτα του διαμερίσματος και τράβηξε τις κουρτίνες. Γονάτισε μπροστά της χωρίς δεύτερη κουβέντα. Με τα χέρια του άνοιξε το παντελόνι της και το κατέβασε μαζί με το σλιπ μέχρι τους αστραγάλους. Το μουνί της ήταν ήδη μουσκεμένο, τα χείλη πρησμένα και γυαλιστερά. Έσκυψε και την μύρισε βαθιά πριν βουτήξει τη γλώσσα του ανάμεσά τους.

Η Κατερίνα άρπαξε τα μαλλιά του και πίεσε το πρόσωπό του πιο δυνατά πάνω της. Η γλώσσα του γλιστρούσε μέσα της, έβγαινε, χτύπαγε τον κλειτορίδα της με γρήγορες, σκληρές κινήσεις. Τα υγρά της έτρεχαν στο πιγούνι του. Έβγαζε έναν βαθύ, πνιχτό ήχο κάθε φορά που εκείνος ρουφούσε δυνατά τα χείλη της.

«Γάμα με με το στόμα σου…» ψιθύρισε εκείνη τρέμοντας.

Ο Βασίλης σηκώθηκε. Ξεκούμπωσε το παντελόνι του και έβγαλε έναν χοντρό, γεμάτο φλέβες πούτσο που πετάχτηκε προς τα πάνω. Τα αρχίδια του ήταν βαριά και κρεμασμένα. Την άρπαξε από τα μαλλιά και της τον έχωσε βαθιά στο στόμα χωρίς προειδοποίηση. Η Κατερίνα έβγαλε έναν πνιχτό ήχο καθώς η κεφαλή του χτύπησε στον λαιμό της. Τα σάλια της άρχισαν να τρέχουν από τις άκρες των χειλιών της ενώ εκείνος έμπαινε και έβγαινε ρυθμικά, κρατώντας το κεφάλι της ακίνητο.

Μετά από λίγο την σήκωσε όρθια, την γύρισε και την έσκυψε πάνω στο κάθισμα. Το παντελόνι της ήταν ακόμα στους αστραγάλους. Άνοιξε τα πόδια της με το γόνατό του και έσπρωξε τον πούτσο του μέσα της με μία μόνο κίνηση. Το μουνί της τον δέχτηκε ολόκληρο, βρεγμένο και καυτό. Έβγαλε μια κραυγή που προσπάθησε να πνίξει στο μπράτσο της.

Ο Βασίλης την πήδιε δυνατά, χωρίς έλεος. Κάθε ώθηση έκανε τα αρχίδια του να χτυπάνε πάνω στον κλειτορίδα της. Το κορμί της τρανταζόταν. Τα χέρια του είχαν πιάσει τους γοφούς της τόσο σφιχτά που ήξερε ότι θα μείνουν σημάδια. Το μόνο που ακουγόταν ήταν ο ήχος από τα υγρά της, το σφυριχτό της ανάσα και το γδούπο από τα κορμιά τους που συγκρούονταν.

«Πιο δυνατά… σπάσε με…» ικέτευσε εκείνη.

Εκείνος την τράβηξε από τα μαλλιά, αναγκάζοντάς την να λυγίσει ακόμα περισσότερο την πλάτη της. Ο πούτσος του έβγαινε σχεδόν ολόκληρος και ξαναμπαινε μέχρι τα αρχίδια με κάθε κίνηση. Το μουνί της είχε γίνει κόκκινο, πρησμένο, έτρεχε υγρά που κυλούσαν στα πόδια της.

Ξαφνικά την γύρισε ανάσκελα στο κάθισμα, σήκωσε τα πόδια της στους ώμους του και ξαναμπήκε μέσα της. Αυτή τη φορά την κοιτούσε στα μάτια. Το πρόσωπό της ήταν παραμορφωμένο από την ηδονή, τα χείλη της μισάνοιχτα, τα μάτια της υγρά. Κάθε σπρώξιμο έβγαζε έναν υγρό, πνιχτό ήχο από μέσα της.

«Θα χύσω…» γρύλισε ο Βασίλης.

«Μέσα… χύσε μέσα μου…» πρόλαβε να πει η Κατερίνα πριν την πάρει το οργασμό.

Το κορμί της τινάχτηκε σαν να την διαπερνούσε ηλεκτρικό ρεύμα. Το μουνί της σφίχτηκε γύρω του σαν μέγγενη. Ο Βασίλης βόγκηξε άγρια και έχυσε μέσα της – βαθιά, δυνατά, σε μεγάλες, καυτές δόσεις που γέμισαν το εσωτερικό της μέχρι που άρχισε να ξεχειλίζει.

Για λίγα δευτερόλεπτα έμειναν έτσι, ενωμένοι, λαχανιασμένοι, ιδρωμένοι.

Μετά ο Βασίλης έβγαλε τον ακόμα σκληρό πούτσο του από μέσα της. Ένα χείμαρρο από σπέρμα και γυναικεία υγρά κύλησε από το ανοιχτό της μουνί και έσταξε στο κάθισμα.

Έσκυψε, της έδωσε ένα άγριο, τελευταίο φιλί και ψιθύρισε στα χείλη της:

«Επόμενη στάση είναι η δική μου. Καλή συνέχεια, Κατερίνα.»

Και χωρίς άλλη κουβέντα, άνοιξε την πόρτα και χάθηκε στον διάδρομο του τρένου που συνέχιζε να τρέχει στη νύχτα.