Ο ΚΩΛΟΣ ΤΗΣ ΓΙΑΤΡΟΥ
Τυχαία λοιπόν, την συναντώ κοντά στο νοσοκομείο του Πύργου. Τι κανείς , πως είσαι , πως κυλάει η ζωή σου οι γνωστές κλισέ φράσεις Αποφασίζουμε λοιπόν να πάμε για καφέ να μιλήσουμε περισσότερο. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, προσπαθούσα να τραβήξω το βλέμμα μου από το γεμάτο υποσχέσεις. στήθος της... Το πουκαμισάκι που φορούσε, αναδείκνυε με το καλύτερο τρόπο τα σφιχτά της βυζάκια...Θεέ μου, είπα από μέσα μου. Κατά τη διάρκεια της κουβέντας, μιλήσαμε για το σπίτι που είχε νοικιάσει εκεί κι έδειξε αρκετά πρόθυμη να μου το δείξει (ήξερε ότι έχω μια λατρεία γενικότερα στη διακόσμηση εσωτερικών χώρων).
Φτάνοντας σπίτι της, είδα ότι ο χώρος της ήταν προσεγμένος και άψογα διακοσμημένος. Αυτή η ντελικάτη γυναίκα είχε γούστο...Το ήξερα. Πάω να κάνω ένα ντους, είπε κάποια στιγμή. Αν θες να φας κάτι , έχει στο ψυγείο. Τι να φάω...που η σκέψη μου ήταν συνεχεία μέσα στο μπάνιο. Φανταζόμουν αυτό το θεϊκό κορμί και η νευρικότητα μου είχε φτάσει στο μάξιμουμ. Βγαίνοντας από το μπάνιο, φορούσε ένα λευκό baby-doll, ενώ τα φρεσκολουσμένα καστανά της μαλλιά άφηναν ένα σαγηνευτικό άρωμα. Ήρθε στη κουζίνα. Δεν τρως . ; μου λέει. Θες να φτιάξω κάτι να φάμε παρεουλα ; Ναι , ναι...απάντησα μουδιασμένα...